آموزشی

EN 407 چیست؟ راهنمای انتخاب دستکش مقاوم در برابر حرارت

EN 407

EN 407 چیست؟ راهنمای انتخاب دستکش مقاوم در برابر حرارت

اگر در محیط کاری با قطعات داغ، سطوح گرم، شعله، حرارت تابشی یا فلز مذاب سروکار دارید، انتخاب دستکش فقط بر اساس ضخامت یا ظاهر آن کافی نیست.

برای این نوع فعالیت‌ها باید مشخص شود دستکش دقیقاً در برابر چه نوع خطر حرارتی آزمایش شده و چه سطح عملکردی دارد.

یکی از مهم‌ترین استانداردهایی که در این زمینه با آن روبه‌رو می‌شوید EN 407 است.

نسخه جاری BSI یعنی BS EN 407:2020 الزامات، روش‌های آزمون، علامت‌گذاری و اطلاعات مربوط به دستکش‌ها و سایر تجهیزات محافظ دست در برابر خطرات حرارتی ناشی از حرارت و یا آتش را مشخص می‌کند. این نسخه جایگزین EN 407:2004 شده است.

در این راهنما به زبان ساده توضیح می‌دهیم:

  • EN 407 چیست؟
  • اعداد روی دستکش مقاوم حرارتی چه معنایی دارند؟
  • چه تفاوتی میان حرارت تماسی، همرفتی و تابشی وجود دارد؟
  • هنگام خرید دستکش مقاوم حرارت به چه نکاتی باید توجه کرد؟
  • آیا هر دستکش EN 407 برای جوشکاری یا آتش‌نشانی مناسب است؟

استاندارد EN 407 چیست؟EN 407

EN 407 استانداردی برای دستکش‌ها و تجهیزات محافظ دست در برابر خطرات حرارتی است.

این استاندارد می‌تواند حفاظت در برابر یک یا چند نوع خطر حرارتی را بررسی کند، از جمله:

  • شعله
  • حرارت تماسی
  • حرارت همرفتی
  • حرارت تابشی
  • پاشش کوچک فلز مذاب
  • حجم زیاد فلز مذاب

BSI همچنین اعلام می‌کند که EN 407:2020 همراه با EN ISO 21420:2020 به‌کار می‌رود. ISO 21420 الزامات عمومی مانند طراحی، ساخت، راحتی، علامت‌گذاری و اطلاعات سازنده برای دستکش‌های محافظ را پوشش می‌دهد.

پیشنهاد مطالعه بیشتر

برای آشنایی با سایر انواع دستکش‌های کار، مقاله «دستکش ایمنی چیست؟ راهنمای کامل انواع و استانداردها» را مطالعه کنید.

EN 407 چه خطراتی را بررسی می‌کند؟

یکی از نقاط قوت این استاندارد این است که «حرارت» را یک خطر واحد در نظر نمی‌گیرد.

ممکن است یک دستکش برای تماس کوتاه با سطح داغ مناسب باشد، اما عملکرد آن در برابر شعله یا فلز مذاب متفاوت باشد.

EN 407 حفاظت در برابر شش نوع مواجهه حرارتی را بررسی می‌کند.

1. رفتار در برابر شعله

اولین بخش به عملکرد دستکش هنگام مواجهه با شعله مربوط می‌شود.

این موضوع برای محیط‌هایی اهمیت دارد که احتمال تماس تجهیزات حفاظت دست با شعله وجود دارد.

اما صرف داشتن EN 407 به این معنی نیست که دستکش برای عملیات آتش‌نشانی مناسب است؛ دستکش‌های آتش‌نشانی استانداردها و الزامات اختصاصی خود را دارند.

2. مقاومت در برابر حرارت تماسی

Contact Heat زمانی مطرح است که دستکش با یک جسم یا سطح داغ تماس پیدا می‌کند.

برای مثال:

  • قطعه فلزی گرم
  • ابزار داغ
  • تجهیزات صنعتی گرم
  • برخی قطعات خارج‌شده از فرآیند حرارتی

در اینجا باید عملکرد دستکش در آزمون حرارت تماسی بررسی شود.

نکته مهم این است که سطح عملکرد استاندارد را نباید به‌صورت ساده معادل این دانست که «کاربر می‌تواند بدون محدودیت با همان دما کار کند». شرایط واقعی کار، مدت تماس، وضعیت دستکش و دستورالعمل سازنده همچنان اهمیت دارند.

3. مقاومت در برابر حرارت همرفتی

Convective Heat به انتقال حرارتی مربوط می‌شود که از طریق حرکت گاز یا هوای داغ ایجاد می‌شود.

این نوع خطر با لمس مستقیم یک قطعه داغ متفاوت است.

بنابراین ممکن است دو دستکش در برابر حرارت تماسی و حرارت همرفتی عملکرد یکسانی نداشته باشند.

EN 407 این نوع حفاظت را به‌صورت مستقل بررسی می‌کند.

4. مقاومت در برابر حرارت تابشی

Radiant Heat یا حرارت تابشی بدون نیاز به تماس مستقیم می‌تواند به دست منتقل شود.

برای مثال، فرد ممکن است در نزدیکی:

  • کوره
  • قطعه بسیار داغ
  • فرآیندهای حرارتی
  • یا منابع شدید گرما

قرار داشته باشد.

در چنین محیطی فقط بررسی مقاومت در برابر تماس با سطح داغ کافی نیست و عملکرد در برابر حرارت تابشی نیز ممکن است اهمیت داشته باشد. EN 407 این خطر را نیز پوشش می‌دهد.

5. مقاومت در برابر پاشش کوچک فلز مذاب

در بعضی فعالیت‌های صنعتی احتمال برخورد قطرات کوچک فلز مذاب با دستکش وجود دارد.

EN 407 عملکرد تجهیزات محافظ دست در برابر پاشش‌های کوچک فلز مذاب را نیز بررسی می‌کند.

این موضوع به‌خصوص در برخی فرآیندهای مرتبط با فلزات و حرارت اهمیت پیدا می‌کند.

6. مقاومت در برابر حجم زیاد فلز مذاب

این بخش با پاشش چند قطره کوچک متفاوت است.

استاندارد عملکرد دستکش را در برابر مقادیر بزرگ‌تر فلز مذاب نیز در یک آزمون جداگانه پوشش می‌دهد.

بنابراین هنگام انتخاب تجهیزات برای فرآیندهای صنعتی سنگین باید دقیقاً مشخص شود کدام نوع مواجهه با فلز مذاب وجود دارد.

اعداد روی دستکش EN 407 چه معنایی دارند؟

روی دستکش‌های دارای EN 407 ممکن است در کنار علامت استاندارد، مجموعه‌ای از اعداد یا علامت‌های مختلف مشاهده کنید.

این موقعیت‌ها به‌ترتیب به عملکرد دستکش در آزمون‌های حرارتی مختلف مربوط هستند.

به‌صورت ساده ترتیب آنها را می‌توان این‌گونه خواند:

جایگاه نوع عملکرد
اول رفتار در برابر شعله
دوم حرارت تماسی
سوم حرارت همرفتی
چهارم حرارت تابشی
پنجم پاشش کوچک فلز مذاب
ششم حجم زیاد فلز مذاب

EN 407 این شش نوع خطر حرارتی را در دامنه خود پوشش می‌دهد.

سطح 1 تا 4 در EN 407 یعنی چه؟

برای بسیاری از آزمون‌های عملکرد EN 407، محصول در سطوح مختلف ارزیابی می‌شود.

به شکل ساده:

سطح 1 = عملکرد پایین‌تر در همان آزمون

و:

سطح 4 = عملکرد بالاتر در همان آزمون

اما نکته بسیار مهم:

بالا بودن عدد در یک قسمت به معنی بالا بودن عملکرد دستکش در تمام انواع خطرهای حرارتی نیست.

مثلاً ممکن است یک محصول:

  • مقاومت حرارت تماسی خوبی داشته باشد،
  • ولی برای فلز مذاب طراحی نشده باشد.

بنابراین باید تمام کد و مشخصات فنی محصول را بررسی کنید، نه فقط یک عدد.

حرف X روی دستکش EN 407 یعنی چه؟

اگر در کد استاندارد به‌جای یک عدد، X مشاهده کردید، نباید آن را خودکار به معنی «مقاومت صفر» تفسیر کنید.

در علامت‌گذاری استانداردهای دستکش، X معمولاً بیانگر این است که برای آن ویژگی، سطح عملکرد مشخصی اعلام نشده یا آزمون مربوطه برای آن محصول قابل اعمال یا انجام‌شده نبوده است.

بنابراین برای تفسیر نهایی، دیتاشیت و اطلاعات رسمی سازنده همان مدل را بررسی کنید.

یک مثال ساده از نحوه خواندن EN 407

فرض کنید روی یک دستکش شش جایگاه عملکرد مشاهده می‌کنید.

نباید کل این عدد را یک «امتیاز کلی» در نظر بگیرید.

بلکه باید از چپ به راست بخوانید:

شعله | تماس | همرفت | تابش | قطرات فلز | فلز مذاب

بنابراین اگر هدف شما کار با قطعات داغ است، جایگاه مربوط به Contact Heat اهمیت ویژه‌ای خواهد داشت.

اگر خطر اصلی تابش حرارتی کوره باشد، بخش Radiant Heat اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

و اگر احتمال برخورد فلز مذاب وجود دارد، باید عملکرد بخش‌های مربوط به فلز مذاب بررسی شود.

آیا EN 407 به معنی «دستکش نسوز» است؟

نه به آن معنایی که معمولاً از کلمه «نسوز» برداشت می‌شود.

بهتر است از عبارت‌هایی مانند:

دستکش مقاوم در برابر حرارت

یا:

دستکش محافظ در برابر خطرات حرارتی

استفاده کنیم.

EN 407 عملکرد محصول را در شرایط آزمون‌های مشخص حرارتی بررسی می‌کند؛ این استاندارد به معنی آن نیست که یک دستکش در هر دما، هر مدت زمان و هر شرایطی آسیب نمی‌بیند.

مهم: EN 407 استاندارد دستکش آتش‌نشانی نیست

یکی از اشتباهات رایج این است که هر دستکش مقاوم به حرارت را «دستکش آتش‌نشانی» بدانیم.

این موضوع صحیح نیست.

BSI صراحتاً اعلام می‌کند BS EN 407:2020 برای دستکش‌های آتش‌نشانان و دستکش‌های جوشکاری که استانداردهای اختصاصی خود را دارند، کاربرد ندارد.

پس:

دستکش دارای EN 407 ≠ الزاماً دستکش آتش‌نشانی

برای عملیات آتش‌نشانی باید استاندارد و مشخصات مربوط به دستکش مخصوص آتش‌نشان بررسی شود.

آیا EN 407 استاندارد دستکش جوشکاری است؟

خیر، به‌تنهایی نه.

دستکش‌های جوشکاری استانداردهای مخصوص این کاربرد را دارند و BSI نیز EN 407 را از استاندارد اختصاصی دستکش‌های جوشکاری جدا می‌کند.

بنابراین صرفاً دیدن عبارت EN 407 روی یک دستکش برای نتیجه‌گیری درباره مناسب بودن آن برای جوشکاری کافی نیست.

پیشنهاد مطالعه

راهنمای انتخاب بهترین دستکش جوشکاری

EN 407 و EN 388 چه تفاوتی دارند؟

این دو استاندارد موضوع متفاوتی را بررسی می‌کنند.

EN 407

برای خطرات حرارتی مانند حرارت، شعله و برخی مواجهه‌های فلز مذاب است.

EN 388

برای خطرات مکانیکی مانند سایش، برش، پارگی و سوراخ‌شدگی است.

در برخی محیط‌های صنعتی ممکن است دستکش نیاز داشته باشد هم عملکرد حرارتی و هم عملکرد مکانیکی مناسبی داشته باشد.

مطالعه بیشتر:

استاندارد EN 388 چیست و اعداد روی دستکش چه معنایی دارند؟

 

چه مشاغلی ممکن است به دستکش مقاوم حرارت نیاز داشته باشند؟

بسته به ارزیابی خطر، دستکش‌های محافظ در برابر حرارت می‌توانند در محیط‌هایی مانند:

  • صنایع فلزی
  • کوره‌ها
  • ریخته‌گری
  • برخی فرآیندهای تولید
  • کار با قطعات گرم
  • صنایع شیشه
  • صنایع سرامیک
  • برخی خطوط حرارتی

مورد بررسی قرار گیرند.

اما نوع دستکش موردنیاز در این مشاغل الزاماً یکسان نیست؛ زیرا نوع مواجهه حرارتی می‌تواند متفاوت باشد.

برای انتخاب دستکش مقاوم در برابر حرارت چه نکاتی مهم است؟

1. ابتدا نوع حرارت را مشخص کنید

مهم‌ترین سؤال این است:

کاربر با چه نوع حرارتی مواجه است؟

آیا دست با جسم داغ تماس پیدا می‌کند؟

آیا حرارت از فاصله به دست می‌رسد؟؛ آیا شعله وجود دارد؟ یا آیا احتمال پاشش فلز مذاب وجود دارد؟

EN 407 دقیقاً به همین دلیل انواع مختلف خطر حرارتی را جداگانه در نظر می‌گیرد.

2. دمای فرآیند را بررسی کنید

دمای سطح، قطعه یا محیط باید مشخص باشد.

عبارت‌هایی مانند:

«مقاوم به حرارت»

بدون داشتن اطلاعات تکمیلی برای انتخاب حرفه‌ای کافی نیستند.

دیتاشیت محصول و محدودیت‌های اعلام‌شده توسط سازنده را بررسی کنید.

3. مدت تماس مهم است

تماس لحظه‌ای با یک سطح داغ با نگه داشتن یک قطعه گرم برای مدت طولانی یکسان نیست.

بنابراین علاوه بر دما، مدت مواجهه نیز اهمیت دارد.

4. نوع فعالیت را بررسی کنید

آیا کاربر باید فقط قطعه را برای لحظه‌ای جابه‌جا کند؟

یا باید ابزار را با دقت کنترل کند؟

در کارهایی که نیاز به ظرافت بیشتری دارند، مهارت حرکتی و انعطاف دستکش نیز اهمیت پیدا می‌کند.

5. فقط ضخامت دستکش را ملاک قرار ندهید

یک دستکش ضخیم الزاماً بهترین دستکش مقاوم حرارتی نیست.

آنچه اهمیت بیشتری دارد، عملکرد آزمایش‌شده، استاندارد، ساختار محصول و مناسب بودن آن برای خطر واقعی محیط است.

6. مقاومت مکانیکی را هم فراموش نکنید

در محیط‌های صنعتی ممکن است هم‌زمان با حرارت، خطرهایی مانند:

  • بریدگی
  • سایش
  • پارگی
  • سوراخ‌شدگی

نیز وجود داشته باشند.

در این شرایط باید عملکرد مکانیکی محصول نیز بررسی شود.

7. طول دستکش اهمیت دارد

اگر خطر فقط متوجه کف دست نیست و احتمال مواجهه مچ یا بخشی از ساعد با گرما وجود دارد، طول دستکش و طراحی سرآستین نیز باید در انتخاب لحاظ شود.

استاندارد EN 407 علاوه بر دستکش می‌تواند برای برخی تجهیزات محافظ دست و بازو نیز کاربرد داشته باشد.

جدول ساده انتخاب دستکش بر اساس نوع خطر حرارتی

شرایط کار ویژگی مهم برای بررسی
گرفتن قطعه داغ مقاومت در برابر حرارت تماسی
کار نزدیک منبع شدید گرما مقاومت در برابر حرارت تابشی
قرارگیری در جریان هوای داغ مقاومت در برابر حرارت همرفتی
احتمال تماس با شعله عملکرد در برابر شعله
پاشش قطرات فلز مقاومت در برابر پاشش کوچک فلز مذاب
مواجهه با حجم بیشتر فلز مذاب عملکرد مربوط به فلز مذاب

این تقسیم‌بندی بر اساس انواع خطرهای حرارتی تحت پوشش EN 407 است.

EN 407 یا ISO 23407؟

در سطح بین‌المللی استاندارد ISO 23407:2021 نیز برای دستکش‌ها و تجهیزات محافظ دست در برابر خطرات حرارتی ناشی از گرما و یا آتش منتشر شده است.

دامنه آن شامل خطرهایی مانند شعله، حرارت تماسی، حرارت همرفتی، حرارت تابشی و فلز مذاب است و همانند EN 407 برای دستکش‌های آتش‌نشانی و جوشکاری که استانداردهای اختصاصی دارند در نظر گرفته نشده است. ISO 23407 نیز در کنار ISO 21420:2020 استفاده می‌شود.

در زمان خرید، استاندارد دقیق ذکرشده در دیتاشیت محصول و الزامات محل استفاده را بررسی کنید.

7 اشتباه رایج هنگام خرید دستکش مقاوم حرارتی

1. انتخاب فقط بر اساس ضخامت

ضخیم بودن به‌تنهایی نشان‌دهنده سطح حفاظت حرارتی نیست.

2. توجه نکردن به نوع حرارت

حرارت تماسی، تابشی و همرفتی با یکدیگر متفاوت هستند.

3. تصور اینکه هر EN 407 برای جوشکاری مناسب است

این استاندارد جایگزین استاندارد مخصوص دستکش جوشکاری نیست.

4. تصور اینکه هر EN 407 دستکش آتش‌نشانی است

دستکش آتش‌نشانی الزامات اختصاصی خود را دارد.

5. نادیده گرفتن خطرهای مکانیکی

ممکن است در کنار حرارت، بریدگی و سایش نیز وجود داشته باشد.

6. انتخاب سایز نامناسب

دستکش باید هم حفاظت لازم را ایجاد کند و هم امکان انجام صحیح کار را بدهد.

7. ادامه استفاده از دستکش آسیب‌دیده

تخریب، پارگی یا آسیب حرارتی می‌تواند قابلیت حفاظت دستکش را کاهش دهد و باید دستورالعمل سازنده برای بازرسی و تعویض رعایت شود.

بهترین دستکش مقاوم در برابر حرارت کدام است؟

هیچ مدل واحدی برای تمام محیط‌ها بهترین نیست.

بهترین دستکش محصولی است که با نوع خطر حرارتی واقعی هماهنگ باشد.

برای مثال، نیاز فردی که یک قطعه گرم را جابه‌جا می‌کند با کسی که کنار کوره در معرض حرارت تابشی کار می‌کند یکسان نیست.

بنابراین به‌جای اینکه بپرسیم:

«بهترین دستکش نسوز چیست؟»

بهتر است بپرسیم:

«دستکش باید در برابر چه نوع حرارتی، در چه شرایطی و برای چه مدت از دست محافظت کند؟»

سوالات متداول درباره EN 407

EN 407 چیست؟

EN 407 استاندارد مربوط به دستکش و سایر تجهیزات محافظ دست در برابر خطرات حرارتی ناشی از گرما و یا آتش است. نسخه جاری BSI، BS EN 407:2020 است.

EN 407 چه چیزهایی را بررسی می‌کند؟

خطرهایی شامل شعله، حرارت تماسی، حرارت همرفتی، حرارت تابشی، پاشش کوچک فلز مذاب و حجم زیاد فلز مذاب را پوشش می‌دهد.

آیا EN 407 همان استاندارد دستکش آتش‌نشانی است؟

خیر. BSI صراحتاً اعلام می‌کند EN 407:2020 برای دستکش‌های آتش‌نشانی که استاندارد اختصاصی خود را دارند کاربرد ندارد.

آیا دستکش EN 407 برای جوشکاری مناسب است؟

صرفاً وجود EN 407 برای این نتیجه‌گیری کافی نیست؛ دستکش جوشکاری استاندارد اختصاصی مربوط به کاربرد خود را دارد.

تفاوت EN 388 و EN 407 چیست؟

EN 388 مربوط به خطرات مکانیکی است، در حالی که EN 407 خطرات حرارتی را پوشش می‌دهد.

آیا عدد بالاتر EN 407 بهتر است؟

عدد بالاتر در یک آزمون مشخص نشان‌دهنده سطح عملکرد بالاتر در همان آزمون است، اما برای انتخاب دستکش باید نوع خطر واقعی و تمام مشخصات محصول بررسی شود.

آیا «دستکش نسوز» اصطلاح دقیقی است؟

برای کاربرد فنی بهتر است از عباراتی مانند دستکش مقاوم در برابر حرارت یا دستکش محافظ در برابر خطرات حرارتی استفاده شود؛ زیرا هیچ دستکشی را نباید بدون توجه به محدودیت‌های آزمون و سازنده، در تمام شرایط «نسوز» در نظر گرفت.

جمع‌بندی

EN 407 یکی از مهم‌ترین استانداردها برای بررسی عملکرد دستکش مقاوم در برابر حرارت است.

این استاندارد کمک می‌کند بدانیم محصول در برابر چه نوع خطرهایی مانند:

شعله، تماس با سطح داغ، حرارت همرفتی، حرارت تابشی و فلز مذاب

ارزیابی شده است.

اما هنگام خرید نباید فقط به عبارت EN 407 توجه کرد.

نوع خطر، سطح عملکرد، مدت مواجهه، شرایط محیط، خطرهای مکانیکی، سایز و اطلاعات فنی سازنده باید در کنار یکدیگر بررسی شوند.

برای آشنایی با تمام گروه‌های دستکش و انتخاب دستکش مناسب هر فعالیت، پیشنهاد می‌کنیم راهنمای جامع دستکش ایمنی را نیز مطالعه کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *